Lekker boek

Zelden een boek gezien met zo'n beroerde afbeeldings-en-teksten-ratatouille op de voorkant. Maar eenmaal daaraan voorbij: niets dan lekkers en aangenaams.

Eigenlijk mag ik dat nog niet zeggen, want ik heb het nog niet uit. Maar ja, wanneer heb je een kookboek uit? Nou, dit boek met recepten van Adriaan Jaeggi (1952-2008) laat zich ook heel goed lezen; dus het zou kunnen. Ieder recept wordt ingeleid met een anekdote, en die anekdotes beslaan ongeveer tweemaal zoveel tekst als de recepten. En als Adriaan ergens goed in was, dan wel in anekdotes vertellen en koken. Daarmee doe ik geen recht aan zijn gedichten, zijn romans, zijn trombone of zijn recensies en ook al niet aan dat leuke boekje Tromboneliefde, maar daar gaat het nu dan ook niet over.

Toen hij zijn kookstukken bijdroeg aan De volkskrant, las ik die niet. Ik lees een krant eigenlijk nog steeds meer voor het nieuws dan voor de rubriekjes, de kadertjes, de columns, de kleurenbijlagen en wat dies meer zij. Nu pas zie ik wat ik gemist heb. Het boek heet 'Chez Adriaan', en dat is wat mij betreft een goede titel, want ik leerde zijn kookkunst kennen bij hem thuis, tussen alle anekdotes en boekbesprekingen door. En die toon van Adriaan vind ik in dit boek terug, zowel in de teksten als in de recepten. Eenvoudig, stijlvol en zeer smakelijk.

De ondertitel gewaagt van '98 makkelijke recepten uit de keuken van Adriaan Jaeggi'. En ook dat klopt helemaal. Eenvoud, want mayo klop je met de hand volgens Jaeggi. En naast dat 'chez' past 'uit de keuken van' heel goed, want zijn woonst was een keuken, en zijn keuken was een woonst. Achterin schrijft Sabine Gieben: 'Vrijwel dagelijks schoven er vrienden aan in onze keuken, waar we een muur hadden afgebroken zodat er meer gasten in pasten.'
Zo gastvrij en gastheerlijk was hij.

Wie een voorproefje wil, kan op zijn website spieken. Ik had bijna geschreven: kan hier een kijkje in de keuken nemen; maar dat was te flauw. Soms was Jaeggi dat ook: een van zijn recepten op zijn website heet 'De volksneuken'. Maar: dat recept is niet in het boek opgenomen (althans: ik kan het niet vinden via 'witlof' in het register).

De titels in het boek zijn goed en prettig onkookboeks: 'Koken voor idioten' (een recept voor mislukte lasagne met paddenstoelen), 'Slingerdrap en pezelwuug', 'Geen zin', 'Prangende venusschelpen', een vijfdelige 'Cursus politiek correct koken' en vooral: 'De D66 onder de vleesvervangers'. En ook 'Niet moeilijk!' is aantrekkelijk, gelet op die uitroep (in de tekst aangevuld met: 'Wie dit gerecht laat mislukken, doet het expres') en de ingrediënten (yoghurt, kalkoenfilet, currypasta, tomaten, kastanjechampignons, koriander, citroensap en zout). En het recept voor 'Pasta met pancetta, salie en verse doperwten' ga ik direct maken als het seizoen ernaar is!

Ik kan natuurlijk niet afsluiten zonder de zesdelige serie 'Lezen aan tafel' genoemd te hebben. In het tweede deel refereert Jaeggi aan het gedicht 'Peterselie' van Richard Caddel, dat hij mooi vindt 'omdat het even onnadrukkelijk is als de peterselie zelf':

Avond: geur van peterselie
Verdund, eind mei na de regen.

En na het recept voor peterseliesoep schrijft Jaeggi:
'Fluister vóór het opeten Caddels gedicht over de kom heen.'
Zo'n boek is het.